به عروج روحانى يا به حال منام ، ناشى از قلّت تديّن و ضعف يقين و عدم تتبّع در آثار ائمّه طاهرين - صلوات الله عليهم اجمعين - است .
فَعَن الصادِق عليه السلام :
لَيس مِن شِيعَتِنا مَن أنكر أربعة أشياء : المعراج وَالمُساءَلة في القبر وَخلق الجنّة وَالنار وَالشفاعة . « 1 »
روز هفدهم
بنا بر مشهور بين علماى اماميه ، روز ولادت حضرت خاتم الأنبياء ، محمد بن عبدالله صلى الله عليه و آله است و معروف آن است .
ولادت با سعادت در مكّه معظّمه ، در خانه خود آن حضرت واقع شد در روز جمعه در وقت طلوع فجر در سال عام الفيل « 2 » در ايام سلطنت انوشيروان . و عام الفيل ، همان سالى است كه كفار حبشه فيل آوردند براى خراب كردن كعبهء معظمه و به حجارهء سجيل معذّب و هلاك شدند .
روايت شده كه در صبيحهء ولادت آن جناب ، هر بتى كه بر روى زمين بود ، بر رو در افتاده بود و ايوان كسرى بلرزيد و چهارده كنگره از آن ساقط شد و درياچه ساوه ، آبش فرو رفت و در وادى سماوه آب جارى شد و آتشكدهء فارس خاموش شد و حال آنكه هزار سال بود كه خاموش نشده بود و نورى در آن شب از طرف حجاز ظاهر شد و منتشر گرديد تا به مشرق عالم رسيد و سرير هر سلطانى از سلاطين دنيا در آن صبح سرنگون شده بود و در آن روز ، هيچ سلطانى نتوانست تكلّم كند و تمامى گنگ شده بودند و علم كَهَنه و سحر سَحَره باطل شد و هر كاهنى كه بود ميان او و همزادش - / كه خبرها به او مىگفت - / جدايى افتاد و ابليس در آن وقت صيحه زد و
هامش
( 1 ) . صفات الشيعه ، ص 50 ؛ بحار الأنوار ، ج 8 ، ص 196 - 197 ، ح 186 .
( 2 ) . اقبال الأعمال ، ج 3 ، ص 122 ، باب 4 ، فصل 11 .