او مردى بىرحم بود و از آل ابوطالب بسيار كس بكشت و حضرت صادق عليه السلام و عبداللهِ محض و حسنِ مثلّث و بسيارى از بنى الحسن را او شهيد كرد . و شايد در روز 26 محرم به برخى از آن اشاره شود . إن شاء الله تعالى .
روز هفتم
روزى است كه حضرت موسى عليه السلام برساحران غلبه كرد . « 1 »
در اين روز ، به قول كفعمى و شهيد در سنهء 114 ، وفات حضرت باقر عليه السلام واقع شد . « 2 »
شيخ كلينى و ديگران از حضرت صادق عليه السلام روايت كردهاند كه فرمود :
پدرم را بيمارى صعبى عارض شد كه اكثر مردم بر آن حضرت خائف شدند و اهل بيت آن حضرت گريان گرديدند .
حضرت فرمود : كه من در اين مرض نخواهم رفت ؛ زيرا كه دو كس نزد من آمدند و مرا چنين خبردادند . پس ، از آن مرض صحت يافت و مدتى صحيح و سالم ماند .
پس روزى مرا طلبيد و فرمود : جمعى از اهل مدينه را حاضر كن . چون ايشان را حاضر كردم ، فرمود : كه اى جعفر ! چون من به عالم بقا رحلت كنم مرا غسل ده و كفن كن و قبر مرا چهار انگشت از زمين بلند گردان و آب بر قبر من بريز و اهل مدينه را گواه گرفت .
چون ايشان رفتند ، گفتم : اى پدر ! آنچه مىفرمودى به عمل مىآوردم و احتياج به گواه نبود . فرمود : اى فرزند ! براى اين گواه گرفتم كه بدانند تويى وصىِّ من و در امامت با تو نزاع نكنند . « 3 »
هامش
( 1 ) . مصباح كفعمى ، ج 2 ، ص 600 .
( 2 ) . الدروس ، ج 2 ، ص 15 ؛ توضيح المقاصد ، ص 29 - 30 .
( 3 ) . كافى ، ج 3 ، ص 200 ، ح 5 .