محقّق گرانقدر آية اللّه حاج ميرزا ابو الحسن شعرانى قدّس سرّه ايشان را اينگونه توصيف كرده است :
وى اديبى بارع و محدّثى خبير و مطّلع و در ضبط مطالب دقيق و در فارسى و عربى فصيح و مردى باذوق و خالى از تعصّب و شجاع بود و مايل بود از آثار خود مردم را بهرهمند گرداند و از ضبط مطالبى كه فايدهء كمتر داشت احتراز مىجست و در نقل حديث و تواريخ به طريقيت قدما مىرفت و به مضمون « الحكمة ضالّة المؤمن حيثما و جدها أخذها » « حكمت گمشده مؤمن است هرجا كه پيدايش كند دريافت مىكند » سخن حق را از هركس مىشنيد مىگرفت و جمود نداشت « 1 » .
غروب نور
مرحوم حاج شيخ عباس قمى پس از يك عمر زندگى پربار و پرتلاش و باعزّت ، در شب سهشنبه 23 ذى حجه سال 1359 ه . ق . به ملكوت اعلى شتافت و مرحوم آية اللّه آقا سيد ابو الحسن اصفهانى رحمه اللّه بر پيكر پاكش نماز گزارد و بعد از تشييع بسيار مفصل و باشكوه كه با حضور علما و طبقات مختلف مردم در نجف اشرف انجام شد ، در صحن مطهّر حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام در ايوان سوم از ايوانهاى شرقى باب القبله كنار تربت شريف استادش مرحوم محدّث نورى به خاك سپرده شد .
خداوند او را با اولياى پاكش محشور گرداند .
سپاسنامه
در اينجا ، مناسب آن است كه شكرانهء توفيق در انجام اين مهم را به جاى آوريم ؛ خداى توانا را حمد و سپاس بىقياس بگوييم ، از اولياى مؤسسه بوستان كتاب دفتر تبليغات اسلامى حوزهء علميّهء قم قدردانى كنيم كه طبع و نشر كتاب را تقبل كردند . نيز از زحمات ويراستار مؤسسه آقاى بوذر ديلمى كمال تشكر را دارد .
همچنين از سرورانى كه با دقت بسيار ، زحمت حروفچينى و صفحهبندى ،
هامش
( 1 ) . دمع السجوم فى ترجمة نفس المهموم ، ( مقدمه ) 157