اصلا درس دين نخواندهاند .
علاوه بر اين ، اينان ملعونند ، از سوى خداوند صاعقهاى بر آنان فرود خواهد آمد هم چنان كه خداوند بر كسانى كه او را معصيت كرده بودند و حرمت تعطيل روز شنبه را شكسته بودند عذاب فرستاد و آنان را به صورت بوزينگان و خوكان درآورد با اين خائنين نيز چنين خواهد كرد .
«
يا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى أَدْبارِها ، أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا
- اى كسانى كه شما را كتاب داده شده ، به كتابى كه نازل كردهايم و كتاب شما را نيز تصديق مىكند ايمان بياوريد ، پيش از آنكه نقش چهرههايى را محو كنيم و رويهايى را به قفا برگردانيم . يا هم چنان كه اصحاب سبت را لعنت كرديم ، شما را هم لعنت كنيم و فرمان خدا شدنى است . »
شرك پايان راه :
[ 48 ] پايان دردناكى كه اينان بدان مىرسند ، شرك به خداوند است . و آن تسليم در برابر طاغوتهاست .
قرآن به عنوان مقدمه در شرح اين موضوع به دو حقيقت توجه مىدهد :
يكى : آنكه شريك براى خدا قرار دادن افتراء بزرگى است به خداوند و خداوند هرگز آن را نخواهد آمرزيد .
دوم : اينان كه همواره خود را بىعيب جلوه مىدهند و خود را مقياس حق و باطل مىشمارند و بدين سبب انتقاد كس نمىپذيرند و هرگز به بررسى جوانب اعمال و افعال خود نمىپردازند ، مسلم است كه پايان مسيرشان ، كه با گمراهى توأم است به شرك مىرسد .
«
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ
هر آينه خدا گناه كسانى را كه به او شرك آورند نمىآمرزد و گناهان ديگر را براى هر كه بخواهد مىآمرزد . »