[ 44 ] اين گروه از مردم به علم كه چونان امانتى در دست آنهاست خيانت مىكنند . علم خود مىدهند و متاع اين جهانى مىستانند ولى اين متاع به دستشان نمىرسد مگر آميخته و مقرون به گمراهى و انحراف از راه راست . مرد عالمى كه در برابر جرايم ظلمه سكوت مىكند تا سلامتش در خطر نيفتد و به خاطر پشيزى چند دم برنمىآورد خواه و ناخواه شيوهء عمل ظلمه را تأييد مىكند و در نتيجه توانايى خويش را در تمييز ميان حق و باطل از دست مىدهد و حتى با ظلمه در دعوت به باطل هم‌آواز مىگردد . « أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ وَ يُرِيدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبِيلَ - آيا كسانى را كه از كتاب خدا بهره‌اى داده شده‌اند ، نديده‌اى كه گمراهى مىخرند و مىخواهند شما نيز گمراه شويد ؟ » قرآن از اين به اصطلاح علماى دين به « كسانى كه از كتاب خدا بهره‌اى داده شده‌اند » تعبير مىكند تا ايشان و عقولشان را حقير شمارد . يعنى اينان درس خواندگان متوسطى هستند نه علماى كاملى .