« يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ - پيامبرانى كه تسليم فرمان بودند ، بنا بر آن ، براى يهود حكم كردند و نيز خداشناسان و دانشمندان . » ربانيون ( خداشناسان ) آن گونه كه براى من معلوم شده جمعى از اولياء خدا بودند كه به « رب » انتساب يافته بودند زيرا در نهايت اخلاص و فداكارى بودند . اينان تنديس روح رسالت بودند . همانند امامان ما عليهم السلام و حواريون مسيح . صفت بارز اينان قيام براى خدا بود و فانى شدن در ذات احديت . هر چند در زمرهء علماى دينى هم بودند . در حديثى مأثور از امام جعفر بن محمد الصادق عليه السلام در تفسير اين آيهء كريمه آمده است كه : ( از لوازم امامت پاكيزگى و پاكى از گناهان و معصيتهايى است كه موجب عذاب آتش مىشود . سپس علمى روشنىبخش ( و در نسخه‌اى : مكنون ) به همهء چيزهايى كه امت بدان نياز دارد از حلال و حرام و علم به كتاب خدا از خاص و عام و محكم و متشابه و دقايق علم قرآن غرايب تأويل و ناسخ و منسوخ آن ) . راوى حديث گويد : پرسيدم به چه دليل امام وقتى امام است كه به اين چيزها كه ذكر فرمودى عالم باشد ؟ آن حضرت فرمود : قول خداى تعالى كه به آنان اجازه داده حكومت را و آنها را شايستهء آن