تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 285

مخالف هواى نفسشان بود يا آنان را دروغگو مىخواندند ، يا مىكشتند . پيروى از رسولان و يارى و تقويت ايشان يكى از مهمترين مواد اين پيمان نامه بود و علاوه بر آن اقامهء نماز بود و دادن زكات و انفاق مال در راه خدا . اين نحوهء عمل بنى اسراييل بود . اما خداوند تعالى آنان را وعده داده بود كه در دنيا با آنان باشد ، / 325 در جنگها پيروزشان گرداند و نعمت صلح و آرامش و رفاه به ايشان ارزانى دارد و گناهانشان را بزدايد و در آخرت به بهشت داخلشان كند ، هر گاه همهء پيمانهايى را كه بسته‌اند ، اجرا نمايند . « وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً - خداوند از بنى اسرائيل پيمان گرفت و از ميان آنان دوازده نقيب برانگيختيم . » يعنى براى هر طايفه‌اى از ايشان پيامبرى يا رهبرى كه امورشان را اداره كند برگزيد ، تا مستوجب رحمت خداوندى گردند . « وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ - و خدا گفت كه من با شمايم . » « لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ - اگر نماز بخوانيد . » « وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ - و زكات بدهيد . » « وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ - و به پيامبران من ايمان بياوريد و ياريشان كنيد . » « وَ أَقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً - و به خدا قرض الحسنه بدهيد . » مادهء آخر - قرض الحسنه به خدا دادن - به معنى جهاد در راه خداست به مال و اين مخصوص موقعيّتهاى خاصى است چون زمان جنگ يا در سالهاى قحطى . در چنين موقعيتهايى بايد كه هر كس از حقوق مشروعش بگذرد و براى مصالح عمومى بدون چشمداشت پاداشى فداكارى كند . و اما زكات دادن پرداخت بخشى از مال است كه در مواقع عادى هر كس بايد ادا كند . پيمان ، آنان را به اجراى اين مواد فرمان مىداد و در ضمن وعده داد كه خدا در دنيا با آنان خواهد بود و در روز جزا هم پاداشى نيكو خواهد داد .