تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 260

مجوزى . « وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ - و از خداى بترسيد كه او به سختى عقوبت مىكند . » يكى از انواع عقوبتهاى شديد خداوندى اين است كه بر سر يكديگر زنيد و برخى از شما آتش جنگ را عليه برخى ديگر برافروزند ، آن گاه همه در آن آتش سوخته شوند . يا با تشكيل اتحاديه‌هاى نظامى باعث وحشت ديگران شويد . آن گاه همگان روى به تسليحات آوريد و براى اين منظور بودجه‌هاى گزاف در نظر گيريد . تا همهء ثروت ملى شما در آتش مسابقات تسليحاتى سوخته و نابود گردد و ريشه‌هاى سعادت و رفاه خشك گردد و آن گاه همه از كارى كه كرده‌ايد پشيمان شويد . / 294 آيا وضع امروزى جهان چنين نيست ؟ آيا نمىخواهند به رهنمودهاى خداوندى گوش فرا دهند ؟ تا كى ؟ [ 3 ] براى اين كه جامعه‌اى خوشبخت شود بايد روابط افرادش با يكديگر بر پايه‌هاى استوار عدالت و همكارى قرار داشته باشد ، همچنين بايد روابط خود را با طبيعت نيز منظم كند به گونه‌اى كه از شرور آن زيان نبيند . قرآن در اين آيه بخشى از تنظيم روابط انسانى را با طبيعت بيان مىدارد و اين خود بخشى از اعمال و عادات ممنوعه و محرمه است كه در آن ايام در جامعه جاهلى رواج داشته است . مىگويد : « حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ - حرام شد بر شما مردار و خون و گوشت خوك . » زيرا اين سه به سلامت انسان زيان مىرسانند . « وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ - و هر حيوانى كه به هنگام كشتن نام ديگرى جز اللَّه را بر او بگويند . » يعنى هر ذبيحه‌اى كه آن را نه به نام اللَّه ذبح كرده باشند . « وَ الْمُنْخَنِقَةُ - و آنچه خفه شده باشد . »