[ 171 ] غلوّ در دين به مثابه انكار دين است . زيرا زيان غلو كمتر از زيان انكار و نقض دين نيست . گاه غلو در دين سبب مىشود كه بسيارى از دين برگردند زيرا فطرت پاك آنان آلودگيها و خلطهاى غلو را نمىپذيرد . آن گاه به همراه ردّ و انكار آن آلودگيها اصل دين هم مورد رد و انكار واقع مىشود . مثلا غلو مسيحيان در حق عيسى سبب گريختن فرهيختگان و مردم با فرهنگ از دين مسيح و انكار رسالت گرديد . زيرا آنان به فطرت صافى خود دريافته بودند كه ايمان به الوهيت بشرى همانند خود آنان سخافت است . از اين رو كفر را بر اين سخافت ترجيح دادند و خود را به رنج نيفكندند تا مگر خرافات را از حقيقت دين جدا سازند . به همين سبب قرآن حكيم با غلوكنندگان در دين چنان به عنف و شدت برخورد مىكند كه با كفار و منكران . « يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ / 265 مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ - اى اهل كتاب در دين خويش غلو مكنيد و دربارهء خدا جز سخن حق مگوييد . هر آينه عيسى پسر مريم پيامبر خدا است . »