با طرح اين مسئله ، قرآن انديشه رسالت را از رسوبات شرك ايام / 264 جاهليت - كه آن را آلوده بود - پاك كرد و آن را مورد قبول عقل بشرى گردانيد .
واقع اين است كه بسيارى كه حقايق دينى را انكار مىكنند ، خرافات و اوهامى را كه دين را آلوده كرده است ، انكار مىكنند . گر دين از اين خرافات و اوهامى كه در طول قرون به او چسبيده است پاك شود ، اينان نيز به خود خواهند آمد و به حقايق ايمان خواهند آورد .
از اين رو تصفيه كردن انديشهء رسالت از رسوبات شرك به مثابهء دليلى است بر صدق رسالت ، زيرا راه را جلو ايمان به آن باز و هموار مىكند .
شرح آيات :
غلوّ
[ 171 ] غلوّ در دين به مثابه انكار دين است . زيرا زيان غلو كمتر از زيان انكار و نقض دين نيست . گاه غلو در دين سبب مىشود كه بسيارى از دين برگردند زيرا فطرت پاك آنان آلودگيها و خلطهاى غلو را نمىپذيرد . آن گاه به همراه ردّ و انكار آن آلودگيها اصل دين هم مورد رد و انكار واقع مىشود .
مثلا غلو مسيحيان در حق عيسى سبب گريختن فرهيختگان و مردم با فرهنگ از دين مسيح و انكار رسالت گرديد . زيرا آنان به فطرت صافى خود دريافته بودند كه ايمان به الوهيت بشرى همانند خود آنان سخافت است . از اين رو كفر را بر اين سخافت ترجيح دادند و خود را به رنج نيفكندند تا مگر خرافات را از حقيقت دين جدا سازند .
به همين سبب قرآن حكيم با غلوكنندگان در دين چنان به عنف و شدت برخورد مىكند كه با كفار و منكران .
«
يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ / 265 مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ
- اى اهل كتاب در دين خويش غلو مكنيد و دربارهء خدا جز سخن حق مگوييد . هر آينه عيسى پسر مريم پيامبر خدا است . »