وى در روستاى « كوهپايه » اصفهان به دنيا آمد و پس از پشت سر نهادن دوران كودكى و نوجوانى به تحصيل دانش نزد ملا عبد اللّه تسترى اصفهانى ( م 1021 ق ) و شيخ بهايى ( م 1031 ق ) در اصفهان و محقق اردبيلى ( م 993 ق ) در نجف پرداخت و در حديث و رجال و درايه - علاوه بر علوم متداول - مهارت فراوانى كسب نمود .
تأليفات :
1 - ترتيب رجال شيخ طوسى
2 - ترتيب رجال كشّى
3 - ترتيب رجال نجاشى
4 - ترتيب فهرست شيخ طوسى
5 - حاشيه نقد الرجال مير مصطفى تفرشى
6 - حاشيه بر منهج المقال ميرزا محمد استرآبادى
7 - مجمع الرجال . كه معروفترين كتاب وى و در برگيرنده اصول اوليه رجال اماميه است . در اين كتاب رجال كشى و رجال نجاشى و رجال و فهرست شيخ طوسى و رجال ابن غضائرى برحسب حروف الفبا مرتب گرديدهاند و چيزى فرو گذار نشده و از تأليف آن در 1016 ق فراغت جسته است .
نسخه اصل آن به خط مؤلف نزد علامه شيخ آقا بزرگ تهرانى بوده است . « 1 »
6 . مير فضل اللّه استرآبادى
مير فضل اللّه بن محمد كيا استرآبادى يكى از بزرگان شاگردان محقق اردبيلى بوده است . مقام علمى وى نزد استادش بدان پايه بود كه محقق اردبيلى ديگران را به دو ارجاع مىداد . « 2 »
هامش
( 1 ) . طبقات اعلام الشيعة ( ق 11 ) : 420 - 421
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ( ق 10 ) : 181