معصومين عليه السّلام به امامت و اولويت آن برگزيدگان ، و آن مشتمل بر دوازده فصل است :
فصل اوّل : در بيان آنكه نصب امام لطف است .
فصل دوم : در بيان اينكه امام بايد كه افضل از رعيت باشد و ذكر قبح تقدم مفضول بر فاضل .
فصل سوم : در طريق تعيين امام عليه السّلام .
فصل چهارم : در تعيين امام عليه السّلام .
فصل پنجم : در ادله دالّه بر امامت حضرت على عليه السّلام .
فصل ششم : در مطاعنى كه اهل سنت روايت كردهاند در حق خلفاى ثلاثه كه منافى منصب خلافت و امامت است ( - مطاعن خلفاى ثلاثه ) .
فصل هفتم : در مطاعنى كه اهل سنت در باب ابى بكر ( خليفهء اول ) نقل كردهاند ( - مطاعن خاصهء ابى بكر ) .
فصل هشتم : در مطاعنى كه عمر بن خطاب به آن مخصوص است ( - مطاعن خاصهء عمر ) .
فصل نهم : در ذكر مطاعنى كه به اعتراف دوست و دشمن ، عثمان به آن مخصوص است ( - مطاعن خاصهء عثمان ) .
فصل دهم : در آيات و احاديثى كه اهل سنت و مفسران و محدثان ايشان در حق صحابه و در مثالب معاويه و بنى اميه روايت نمودهاند .
فصل يازدهم : در بيان بعضى از معجزات و خوارق عادات و قضايا و احكام صادرهء از امير المؤمنين عليه السّلام از حين ولادت تا هنگام رحلت .
فصل دوازدهم : در بيان آنكه عدد اوصياء بعد از سيّد انبياء ، منحصر در دوازده است و ذكر اسامى و القاب و كناى هر يك از ايشان .
لازم به توضيح است اين باب و فصول مزبور آن با اندكى تغيير در كاشف
مقالات كنگره محقق اردبيلى ( مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 621
مساهمون: كنگره بزرگداشت مقدس اردبيلى
ص٦٢١