داده است . « 1 »
محقق حلى ، در صورت مشتبه شدن ظروف نجس يا پاك ، امتناع از هر دو را واجب شمرده و در صورت عدم دسترسى به آبى غير از آن دو ظرف ، وظيفه را تيمم دانسته است . « 2 »
علامه حلى نيز در مشتبه شدن دو ظرف آب به اجتناب از هر دو و تيمم فتوا داده است . « 3 »
فيض كاشانى در مفاتيح الشرايع خود همانند مشهور فتوا داده است . « 4 »
و بر قول مشهور در غنيه ، تذكره و نهاية الاحكام ادعاى اجماع شده و در سرائر ابن ادريس عدم خلاف ادعا شده است . « 5 »
صاحب جواهر مناقشه در حكم اجتناب از هر دو ظرف را خصوصا با تمسك به اصل برائت و امثال آن ، شبيه خرافات دانسته است . « 6 »
نظر محقق اردبيلى
محقق معتقد به استفاده از اطراف علم اجمالى هستند و مىنويسند :
ظاهر اين است كه بنابر قوانين اصول و اعتبار علم به نجاست ، استعمال يكى از ظرفها ، در شرايطى كه احتمال نجاست ، در هر يك مساوى با ديگرى باشد ، جايز است امّا در مواردى كه يك ظرف راجح است ، همان راجح را بايد برگزيد . همانگونه كه اگر در لباس مشترك بين دو نفر منى ديده شد ، نسبت به هيچ كدام از آن دو غسل واجب نيست .
هامش
( 1 ) . الخلاف ج 1 ، ص 197 .
( 2 ) . شرايع الاسلام .
( 3 ) . مجمع الفائدة و البرهان ج 1 ص 281 متن ارشاد .
( 4 ) . مفاتيح الشرايع ج 1 ، ص 78 .
( 5 ) . جواهر الكلام ج 1 ، ص 290 .
( 6 ) . همان مدرك ص 299 .