دريافت كرده بر حركت طبيعت و علوم آن وقوف كامل يافت . بهويژه كه او از زمان كودكى تا زمان شهادتش وارد اين ميدانها شده بود .
به عبارت ديگر ، او بيش از پنجاه سال در ميدانهاى سياست ، جنگ ، حركتهاى اجتماعى و دانش منحصر به فرد علمى تجربه آموخت و اين تجربه را ائمهء ديگر از او به ارث بردند .
توجه به اين جنبه از تجربههاى پر اهميت انسانى براى درك طبيعت بشرى اهل بيت بسيار ضرورى است ، تا بدانيم آنها بندگان خدا بودند و ليكن خداوند نعمتهاى ويژهاى به آنها بخشيده بود كه ديگران از آن محروم بودند .
حقيقت آن است كه پديدهء غلو در مورد اهل بيت ، از فهم غير حقيقى شخصيت و علوم آنها ريشه مىگيرد . اين درك ناقص از آنها ، برخى مسلمانان را چنان حيران و مبهوت مىساخت كه در مورد آنان غلو مىكردند . آنان علومى محير العقول و كرامات و توانائيهايى در امامان مىديدند كه خارج از توان بشر عادى بود . لذا امام على ( ع ) در برخى سخنان خويش ، بر حقيقت انسانى و بشرى اهل بيت و اينكه آنان مستقيماً علم غيب نمىدانند بلكه همهء دانش آنها فضل و موهبت خداوند و وراثت از پيامبر اكرم ( ص ) است ، تأكيد مىكند .
او مىفرمايد :
« علم الغيب الذي لا يعلمه احد الا الله و ما سوى ذلك فعلم علمه الله نبيه فعلمنيه » . « 1 »
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة ، خطبهء 128 .