[ 181 ] طبقهء ثروتمند ، گاه با اولياى رسالت هم پيمان مىشود و با مال خود در راه پيروزى آن تلاش مىكند ، و به كمك مردمان ناتوان برمىخيزد ، و گاه با دشمنان رسالت هم پيمانى مىكند كه اين يك بيشتر ديده مىشود . قرآن در اين جا از اين طبقه سخن مىگويد ، ولى با آنكه خصوصيات در قوم يهود تجسّم پيدا مىكند ، قرآن نامى از يهود نمىبرد ، بلكه گفتار قرآن همهء ثروتمندانى را كه به دشمنى با رسالت اسلام برخاسته‌اند فرامىگيرد . اينان گمان دارند كه مقياس حق و باطل مال و ثروت است ، و بر مؤمنان طعنه مىزنند و مىگويند كه خدا فقير است و به همين جهت فقيران را مىپذيرد . چندان در دشمنى با رسالت پيش مىروند كه بر روى پيامبران سلاح مىكشند و / 715 آنان را مىكشند ، و همهء اين كارها دليل بر آن است كه ثروت مقياس نزديكى به خدا نيست ، بلكه خدا عذاب سوزانى را براى اين گونه ثروتمندان آماده كرده است . « لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ - خداوند گفتهء