تفسير هدايت (فارسى) — Page 653

وقت با كشته‌اى در راه خدا رو به رو شوند كه به آنان مىپيوندد ، انس و كرامت ايشان افزايش پيدا مىكند . « فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ - به نعمتى كه خدا به آنان داده است ، شادند ، » يعنى نعمت شهادت كه درهاى ديگر نعمتهاى خدا را در آخرت بر روى آنان مىگشايد . / 701 « وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ - به كسانى كه پس از ايشان به آنان نپيوسته‌اند ، مژده مىدهند كه ترسى برايشان نيست و اندوهى ندارند . » مؤمنانى كه به شهدا نپيوسته‌اند ، اسباب بشارت و مژده دادن براى شهيدان به شمار مىروند ، چه آنان مىدانند كه اينان قدم به يك زندگى برتر و والاتر گذاشته‌اند كه نه ترسى در آن است و نه اندوهى ، و لذا با ديدن مؤمنان شاد مىشوند . [ 171 ] و براى شهيدان در نزد خدا سبب ديگرى براى بشارت وجود دارد ، و آن نعمت خدا است كه از اندازه‌اى كه آدمى براى پاداش عمل تصور مىكند بيشتر است . هنگامى كه ثمرهء اعمال خود را مشاهده مىكند كه در نزد خدا گم شده ، شادمان مىشوند ، و چه بزرگ است شادى انسانى كه مىبيند ثمرهء تلاشهايش از ميان رفته و بيش از آن در اختيار او قرار گرفته است . « يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ - از نعمت و فضل خدا شادمانند ، و به اين كه خدا پاداش نيكوكاران را ضايع نمىكند . » [ 172 ] اينان گروهى از مؤمنانند كه در راه خدا به شهادت رسيده‌اند ، اما گروه ديگر كسانى هستند كه در مقاومت پافشارى مىكرده‌اند و با وجود زخم ديدن دچار شكست نشده‌اند ، و هنگامى كه پيغمبر اسلام ( ص ) آنان را براى آراستن صفهاى خود فراخواند تا پس از آن به هجوم بر دشمنان قيام كنند ، دعوت او را