[ 146 ] و جنگ در تاريخ رسالتها چيز تازه‌اى نيست . از قديم در كار بود ، و جنگاوران رسالتى ( ربيون ) از مبرزترين كسانى بودند كه قدم به ميدانهاى جنگ مىنهادند ، سستى نفسانى ( ترس و فزع و دودلى ) و ضعف بدنى و كسلى به ايشان راه نداشت ، بلكه با اطمينان قلبى و با بدنهاى نيرومند و با برخوردارى از نشاط جنگى به مبارزه برمىخاستند و بردبارى نشان مىدادند و خدا در دنيا پيروزى نصيب ايشان مىكرد و در آخرت فردوس برين . « وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ - و چه بسيار پيامبران كه مردان خداى فراوان همراه با ايشان كارزار كردند . » كلمهء « كأين » دلالت بر زيادى شماره دارد ، و كارزار كردن همراه با او دليل بر آن است كه خود پيغمبران نيز به نبرد برمىخاستند ، و ربّيون منسوب به ربّ هستند ، يعنى مجاهدان در راه خدا . « فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ - و از آنچه در راه خدا به ايشان رسيد دچار سستى و زبونى نشدند و درمانده و ناتوان نماندند ؛ و خدا بردباران را دوست مىدارد . » عناصر پيروزى در نزد ايشان كامل بود : نيرومندى روحى و قناعت به تفكر و آمادگى براى فداكارى در راه آن ، و نيروى بدنى و مادى و نشاط و بردبارى .