تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 434

چنين است و حتى اگر با چالشهاى بزرگ ( همچون انفاق در قحطيها ) توفيقى حاصل نكند ، مىتواند به كارهاى شايسته و نيك روزانه بپردازد و از اين راه از ايمان خود پاسدارى كند . « وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ - و خدا به آنچه مىكنيد بينا است . » پس در انديشهء مردم نباشيد و نخواهيد كه آنان كارهاى شما را ببينند و از آن با خبر شوند ؛ نظر داشتن خدا به اعمال شما و پاداش دادن وى براى شما بسنده است . [ 266 ] و خدا مثلى عالى از آن مىزند كه آرزوى آدمى به سبب فروريختن اعمالش در روز پاداش كه به آن نياز دارد ، بر باد رود ، و بفهمد كه لذت شهرت يا استيلا پيدا كردنى كه همچون نتيجه‌اى از انفاق خود خواستار آن بود ، و با منت گذاشتن و آزردن مردم سبب بر باد رفتن خيرات و ثمرات عملش شده است : « أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ - آيا كسى از شما دوست دارد كه باغى از درختان خرما و انگور داشته باشد كه نهرها در آن روان است و هر گونه ميوه در آن وجود دارد ، و چون به سنّ پيرى رسد و فرزندان ناتوان دارد ، » با همهء نيازى كه اين شخص به چنين باغ دارد ، و نتيجهء تلاشهاى سراسر زندگى او است ، ناگهان : « فَأَصابَها إِعْصارٌ فِيهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ - طوفان آتشى بر آن فروريزد و آن را بسوزاند ؟ » آيا نااميدى اين پير محروم را از نتيجهء تلاشهايش مىتوان تصور كرد ؟ / 462 حالت كسى كه اموال خود را به اميد پاداش انفاق كرده ، و با آتش منت گذاشتن بر مردم و آزردن ايشان پاداش انفاق خويش را به آتش كشيده ، و در روز قيامت كه به اين پاداش نياز دارد از رسيدن به آن ناكام مانده ، نيز چنين است كه در آن روز مىبيند خدا ، به كيفر ريا و كبرياى احمقانهء او ، آتشى سوزان براى او آماده كرده