شرح آيات :
[ 261 ] خداوند بخشندهء زندگى و بخشندهء نعمتهاى آن است ، و اكنون از ما مىخواهد كه پارهاى از آنچه را كه به ما بخشيده است به او تقديم كنيم ، تا عوض آن را چند برابر به ما عنايت كند ؛ آنچه به او پيشكش مىكنيم از ميان نمىرود ، بلكه مثل آن همچون دانهاى است كه به خاك سپرده شود ؛ چنين دانهاى به پايان كار خود نمىرسد ، بلكه دانههاى ديگرى كه مىخوريم به پايان خط خود رسيدهاند ، و اين كه در زير خاك پنهان كردهايم ، چندان رشد مىكند و افزون مىشود كه به صدها دانه مىرسد . اين صنع خدا است كه اندازهء مختصرى از مال تو كه در راه او انفاق كردهاى مىگيرد و آن را براى تو چند برابر مىكند . « مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ - مثل كسانى كه اموال خود را در راه خدا مىدهند ، مثل دانهاى است كه هفت خوشه برآرد و در هر خوشه صد دانه باشد ، و خدا براى هر كس بخواهد دو