سياق آيات با ما از تدبير مستقيم خداوند متعال نسبت به زندگى سخن مىگويد ، و انديشههاى عملى برخاستهء از اين حقيقت را به ما الهام مىكند ، و ما ديديم كه چگونه آيت الكرسى ما را به طرد كردن فرمان طاغوتها رهبرى كرد ، اما در اين جا قرآن از ضرورت ايمان به رستاخيز در نتيجهء ايمان داشتن به قدرت واسعهء خدا سخن مىگويد . اكنون به آيه بازمىگرديم و به قصهء عزير گوش فرامىداريم كه خدا او را به سوى خود هدايت كرد :
«
أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها قالَ أَنَّى يُحْيِي هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ
- يا همچون كسى كه بر دهكدهاى گذشت كه سقف خانههاى آن فروريخته بود ، گفت : چگونه خداوند پس از مرگ اين را زنده مىكند ؟ پس خدا او را صد سال ميراند ، سپس او را برانگيخت . گفت :
چه مدت درنگ كردى ؟ گفت : روزى يا پارهاى از يك روز درنگ كردم .
گفت : بلكه صد سال درنگ كردى ، » و با عزير خر و خوراكش نيز همراه بود ، كه خر او به صورت استخوان پوسيده درآمده و خوراك او هم چنان تر و تازه ديده مىشد ؛ بدين گونه خداوند خواست كه قدرت و تدبير مستقيم خود را بر امور زندگى براى بندهاش آشكار سازد ، پس به او گفت :
/ 449 «
فَانْظُرْ إِلى طَعامِكَ وَ شَرابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ
- پس به خوراك و نوشابهات بنگر كه از حال خود نگشته است ، » يعنى با وجود گذشتن صد سال بر آن هيچ تغيير شكلى بر آن عارض نشده ، اما خر به صورت استخوانهاى پوسيده درآمده ، ولى خدا آن را دوباره زنده خواهد كرد :
«
وَ انْظُرْ إِلى حِمارِكَ وَ لِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ
- و به خرت نگاه كن ( و از آن چنين كرديم ) كه تو را نشانه و حجتى براى مردم قرار دهيم . » كه خدا پس از مرگ كه صد سال بر آن گذشته است تو را زنده كرد ، و در