تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 316

/ 332 وَ الْفُرْقانِ - ماه رمضان ماهى است كه قرآن در آن فروفرستاده شده و راهنماى مردمان است . و بيناتى از راهنمايى و تميز حق از باطل . » « فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ - پس هر كس از شما در خانه و شهر خود باشد ، بايد در اين ماه روزه بدارد . » « وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ - و هر كس بيمار يا در سفر باشد ، روزهاى ديگر چنين كند . » از آن روى روزه‌دارى در حالت بيمارى و در سفر روا نيست كه خدا : « يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ - خدا براى شما راحتى و آسانى مىخواهد و سختى و دشوارى براى شما نمىخواهد ، » و بر آدمى لازم است كه فرمان خدا را اطاعت كند و خود را گرفتار كارهاى دشوار نسازد كه از جملهء آنها روزه داشتن در سفر و در حالت بيمارى است . « وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ - تا عدهء ( روزهاى ماه ) را كامل كنيد ، » و هر روز كه از روزهء شما فوت شد عوض آن را در روزهاى ديگر بگيريد . « وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ - و از اين كه خدا راه را به شما نموده از بزرگى او ياد كنيد ؛ » و تعظيم و بزرگداشت خدا را به صورتى نيرومندتر از بزرگداشت هر كس يا چيز ديگر سازيد . « وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ - و باشد كه شكرگزار او باشيد . » و شكر نعمتهايى را كه در ماه روزه نصيب شما كرده بود بگزاريد . ب / 333 ه رياضت واداشتن نفس به رشد و نمو ايمان به خدا مدد مىرساند ، بدان سبب كه شهوتهاى دنيا بزرگترين مانع ميان خرد آدمى و شناخت خدا است ، و از راه روزه اين مانع ( هر چند به صورت موقّت ) از ميان مىرود و در اين هنگام نور ايمان در قلب درخشيدن آغاز مىكند ، و بنده به تكبير پروردگار خويش مىپردازد و مىداند كه همهء اين نعمتهاى عظيم از او است و سپاسگزار او مىشود . به همين گونه منع موقتى بعضى از لذات جسمانى ، مزه‌اى تازه دارد كه