[ 20 ] استحباب السّورة
( عربى / فقه ) مختصر استدلالى است كه شيخ بهايى در آن به استحباب خواندن سوره در نماز پس از سورهء فاتحه اشاره مىكند . مؤلّف اين رساله را در پاسخ يكى از علماء نوشته ولى بعدها طبق آنچه از كتابهاى ديگرش مشخص است از نظر اولش برگشته و به وجوب قرائت سوره عقيده دارد . اين رساله به استحباب قراءة السّورة بعد الحمد فى الصلاة ، قراءة السّورة بعد الحمد معروف و به اشتباه به رسالة فى وجوب السّورة موسوم است .
امل 156 / 1 ؛ رياض 89 / 5 ؛ لؤلؤة 22 ؛ روضات 59 / 7 ؛ اعيان 244 / 9 ؛ فوائد 508 ؛ ريحانه 310 / 3 ؛ الذريعه 55 / 17 ، 239 / 15 ؛ 18 / 2
آغاز / بسمله ، احسن ما يفتتح به الكلام حمد الملك العلّام و الصلاة و السلام على نبيّنا محمّد و آله الكرام .
انجام / و هذه اكثر عددا و امتن متنا و سندا كما لا يخفى على منصف و الحمد للّه الواحد المغنى .
ن . خ
1392 / 1 / نستعليق ، محمّد قاسم ، 1027 ، ش 23825 ، آستا 105 / ( 1 ) 21 .
1393 / 2 / نستعليق ، 1075 ، مجموعهء ش ( 4 ) 11577 ، مرعشى 284 / 29 .
1394 / 3 / نسخ ، حسين بن محمّد حسينى قمصرى ، 1077 ، مجموعهء ش ( 9 ) 1003 ، مرعشى 196 / 3 .
1395 / 4 / نستعليق ، سدهء 12 ، ش 2452 ، آستا 384 / 20 .
1396 / 5 / نسخ ، سدهء 12 ، مجموعهء ش ( 4 ) 14687 ، مرعشى 191 / 37 .
1397 / 6 / نسخ ، 1200 ، ش 38946 ، آستا ( رؤيت ) .
استحباب قراءة السّورة بعد الحمد فى الصّلاة / استحباب السّورة