معلوم نباشد [ 1 ] يا اقوام نداشته باشد عمل نمايد بهعادت همسالان [ 2 ] خود بهشرط آنكه همشهرى او باشند ، و اگر ايشان نيز مختلف باشند و اكثر هم معلوم نباشد در ماهى سه روز حيض داند و در ماهى ده روز يا در هرماه هفت روز [ 3 ] و در باقى ايّام عمل استحاضه كند .
فصل اگر زن عادت مقرّر داشت ، امّا فراموش كرده كه عادت او چند روز بود ،
پس اگر اوّل وقت عادت را داند مثل آنكه داند اوّل هرماه اوّل عادت او بود يقين خواهد دانست كه روز اوّل و دوم و سوم ماه از ايّام حيض او است ، پس بر او واجب است كه در اين سه
هامش
خود در مطلق أمارات از رجوع به صفات يا عادت خود با تعارض عمل نمايد به آن اماره كه مفيد ظنّ است . ( دهكردى )
* كفايت مجرّد اكثريّت مشكل است ، مگر آنكه غير اكثر نادر باشد . ( يزدى )
[ 1 ] - بلكه كفايت مىكند علم به اتّفاق جماعتى از آنها ، با عدم علم به حال باقى بلكه كافى استعلم به حال يكى ، خصوصاً در صورتى كه متمكّن نباشد از علم به حال ديگران ، و بين اين دو فرقى است ظاهر مىشود در قضا و نحو آن . ( خراسانى )
[ 2 ] اعتبار به عادت هم سالان نيست ، بلكه بايد رجوع به روايات كند ، چنانچه بعد ذكر مىشود . ( خراسانى )
* كفايت همسالان از اهل بلد براى تميز ثابت نيست ، بلكه بايد رجوع به روايات كند كه بعد از اين مىفرمايد . ( مازندرانى ، نخجوانى )
* اعتبار عادت هم سالان محلّ اشكال است . ( يزدى )
[ 3 ] يا در هر ماه شش روز اگر چه احوط اختيار هفت روز است و احوط از اين اختيار سه روز درما عداى شهر اوّل و احتياط نمودن در روز هفتم به جمع كردن بين تروك . ( خراسانى )
* جمعى از اركان دين و فقهاء ما رضوان اللَّه تعالى عليهم فتوى دادهاند بر اينكه در هر ماهى هفت روز حيض داند . ( كوهكمرهاى )
* و يا در هر ماه شش روز و احوط اختيار هفت [ روز ] است . ( مازندرانى )
* احوط اختيار هفت روز است در هر ماه ، و احوط از آن اختيار سه روز در هر ماه با استظهار تا ده روز . ( نخجوانى )
* اقوى اين كه در هر ماه مخيّر است ما بين سه روز و شش روز و هفت روز . ( يزدى )