2 . تكبيرة الاحرام
پس از گفتن اذان و اقامه ، با داشتن نيت و گفتن اللَّه اكبر ، نماز شروع مىشود و چون به واسطهء گفتن اين تكبير ، چيزهايى مانند خوردن و آشاميدن و خنده كردن و پشت به قبله نمودن ، حرام مىشود ، اين تكبير را « تكبيرة الاحرام » مىگويند و مستحب است در موقع گفتن تكبير ، دستها را بالا ببريم و با اين عمل ، بزرگى خدا را در نظر آورده و غير او را كوچك شمرده و پشت سر بيندازيم .
3 . قيام
قيام در حال تكبيرةالاحرام و قيام متصل به ركوع ، ركن است ولى قيام در موقع خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع ، ركن نيست . بنابراين اگر كسى ركوع را فراموش كند و پيش از رسيدن به سجده يادش بيايد ، بايد بايستد بعد به ركوع برود و چنانچه به طور خميدگى به حال ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را انجام نداده ، نمازش باطل است .
4 . ركوع
بعد از خواندن قرائت ، بايد به قدرى خم شود كه دستها به زانو برسد و اين علم را « ركوع » مىگويند . در ركوع يك مرتبه « سبحان ربي العظيم و بحمده » يا سه مرتبه « سبحان اللَّه » بايد گفت . پس از ركوع ، بايد كاملًا بايستند بعد به سجده برود .
5 . سجده
سجده ، يعنى پيشانى و دستها و سرزانوها و سر دو انگشت بزرگ پاها را بر زمين بگذارد و يك مرتبه « سبحان ربي الاعلى و بحمده » يا سه مرتبه « سبحان اللَّه » بگويد .