لحاظ وجود و هستى و سعهء وجودى و نزديك‌ترين آنها به مبداء اعلى ، « عالم عقول مجرّد » مىباشد زيرا فعليّت آنها تامّ و وجود آنها از شوب مادّه و قوّه ، منزّه و مبرّا است و بعد از اين عالم ، « عالم مثال » كه مجرّد از جرم مادّه است و لكن آثار مادّه را دارد و بعد از اين دو عالم ، « عالم مادّه » است كه موطن نقص و شرّ و امكان مىباشد .
علم و ادراك به آنچه كه در عالم مادّه است متعلّق نمىگردد مگر از جهت « عالم مثال و عقل » كه محاذى با « عالم مادّه » هستند چنان كه اشاره به آن سابقا گذشت .
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحه 353
پدیدآورندگان: الشيخ حسين الحقاني
ص۳۵۳