اشعار
احِبُّ بِحُبِّهَا تَلَعَاتِ نَجْدٍ / وَ ما شَغَفي بِها لَوْلَا هَوَاهَا ، 99
الا اى آهوى وحشى كجايى / مرا با توست چندين آشنايى ، 127
الْفَهلَويّونَ الْوُجودُ عِنْدَهُمْ / حَقِيقَةٌ ذاتُ تَشَكُّكٍ تَعُمّ ، 188
الْكُلُّ عِبَارَةٌ وَ أنْتَ الْمَعْنىَ / يَا مَنْ هُوَ لِلْقُلُوبِ مِغْنَاطيسٌ ، 29
اى دل آن به كه خراب از مى گلگون باشى / بى زر و گنج به صد حشمت قارون باشى ، 66
اين همه عكس مى و نقش مخالف كه نمود / يك فروغ رخ ساقى است كه در جام افتاد ، 208
أعانِقُها وَالنَّفْسُ بَعْدُ مَشوقَةٌ / إِلَيها وَهَلْ بَعْدَ الْعِناقِ تَداني ، 230
أنَا مَن أهْوَى وَ مَنْ أَهْوَى أنا / نَحْنُ رُوحانِ حَلَلْنا بَدَنا ، 230
با خرابات نشينان ز كرامات ملاف / هر سخن جايى و هر نكته مقامى دارد ، 103
برو اين دام بر مرغ دگر نه / كه عنقا را بلند است آشيانه ، 126
به پير ميكده گفتم كه چيست راه نجات / بخواست جام « مى » و گفت رازپوشيدن ، 43
بَيْني وَ بَيْنَكَ إنيي يُنازِعُني / فَارْفَعْ بِلُطْفِكَ إِنيي مِنَ الْبَيْنِ ، 215
تا يك سر موى از تو هستى باقى است / آيين دكان خودپرستى باقى است ، 225
جان همه روز از لگدكوب خيال / وز زيان و سود و از بيم زوال ، 39
چه مبارك سحرى بود و چه فرخنده شبى / آن شب قدر كه اين تازه براتم دادند ، 37
ذَهَبَ الْعُمْرُ ضياعاً وَانْقَضَى / باطِلًا إذْ لَمْ أَفُزْ مِنْكُمْ بِشَىْ ، 233
راه خلوتگه خاصَم بنما تا پس ازين / « مى » خورم با تو و ديگر غم دنيا نخورم ، 43