سرچشمهء فيوضات ربانيه ، اطمينان خاطر و آرامش سِرّ ، نصيب انسان نمىگردد و هيچ گاه نمىتواند در حرم مطهر خدا وارد شود يا گرداگرد آن طواف كند و به كعبهء مقصود برسد . و چون شمعى كه دائماً بسوزد و آب شود ، يا پروانهاى كه خود را به آتش زند و همانند مؤمن متعهدى كه شوريدهوار ، دلباخته گردد و در درياى بىكرانهء ذات و صفات و اسماىِ حضرت معبود فانى گردد و وجودش به سِعهء وجود خدا متسع شود ، قدم راستين در مضمار اين ميدان نهاد .
بيدارى شبهاى تار و گريه و مناجات در خلوت سحرگاه و توغل در ذكر و فكر و ممارست در قرآن و دورى گزيدن از اهل دنيا و هواپرستان و پيوستن به اهلاللَّه و اولياى خدا ، مشهود سير و سلوك او بود . رحمةاللَّه عليه رحمةً واسعةً .
« لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ »
« 1 » ؛
« إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ »
« 2 » .
چندى قبل ، از اين حقير خواستند تا براى سالگرد شهادت ايشان چيزى بنويسم .
اين فقير كه حقاً خود را نالايق مىديدم ، با وجود تراكم مشاغل و شواغل از قبول اين عهده پوزش طلبيدم .
اخيراً كه مراجعه مكرر شد ، روح آن صديق گرامى مَدَد نمود كه اين مختصر را تحرير نموده و به عنوان مقدمه به رسالهاى كه در سير و سلوك است ملحق نموده و براى شادى روح آن مرحوم در دسترسِ طالبان حق و پويندگان سُبُلِ سَلام و راه حقيقت قرار دهم .
اصلِ اين رساله ، اسّ و چكيده نخستين دوره از درسهاى اخلاقى و عرفانى است كه حضرت استاد گرامى ما علامهء طباطبائى - روحى فداه - در سالهاى يك هزار و
هامش
( 1 ) . صافات ، آيهء 61 : [ براى چنين چيزى عملكنندگان بايد عمل كنند . ]
( 2 ) . نحل ، آيهء 128 : [ خداوند همراه كسانى است كه تقوا گزيدهاند و آنان كه نيكوكارند . ]