شود كه قائم به ذوات خود بوده و بر طريقهء عليت و معلوليت بر هم مترتب باشند و در بعضى از مراتب ، معلولات مفروضه پس از يك معلول قرار داشته باشند ، الزاماً هر يك از اين مجردات ، علم حضورى به خود دارد ، و هر يك از علل در اين سلسله مفروضه به معلولش علم حضورى خواهد داشت و بالعكس ؛ و هر يك از معلولهاى در عرض هم نيز علم حضورى به معلول مقارن و ملازم خود دارد .
ولى برهان بر وجود مجردات چنانى قائم است ، پس در اين صورت مطلوب ما يعنى وجود علم حضورى ثابت است ، و اين بيان اجمالى را نزد خويش ضبط كن تا تفصيل آن را به خواست خداوند متعال درآيندهء نزديك بيان كنيم .
مجموعه رسائل ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٢٧