فصل 1 : « موت » و « اجل »
خداوند سبحان فرمود : « ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى » « 1 » 65 بنابراين هر موجودى از آسمان و زمين گرفته تا همهء آنچه كه درميان آنهاست ، وجودشان محدود به « أجلى » است كه خداوند آن را « تسميه » يعنى تعيين و برآورد نموده بهطورى كه هيچ وجودى از اجل خويش فراتر نخواهد رفت ، همانگونه كه فرمود : « وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ » « 2 » و « ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ » « 3 » . و آيات بسيار ديگرى كه به همين مضمون وجود دارد . « اجلِ شىء » يعنى زمانى كه بدان زمان ختم مىيابد و در آن مستقر مىگردد . 66 و از همين معناست اجل و تسميهء دَيْن . به هر حال اجل شىء ظرفى است كه شىء بدان خاتمه مىيابد و به همين دليل در آيهء شريفهء « قُلْ لَكُمْ مِيعادُ يَوْمٍ لا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ ساعَةً وَ لا تَسْتَقْدِمُونَ » « 4 » از آن به « روز » تعبير شده است . 67 در آيهء « الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ طِينٍ ثُمَّ قَضى أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ » « 5 » خداوند بيان