نور هدايتگر نفس انسان است . به اين آيات توجه كنيد : « يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ » « 1 » و « وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » « 2 » . و تعبير « ما كنت تدرى » مىرساند كه اين روح با افادهء علم كتاب و نور ايمان ، بر روح ايمان مسيطر و حاكم است و بنابراين بايد اختلاف اين دو روح به شدت و ضعف باشد نه اختلاف به شخص . و تعبير « وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » مىرساند كه اين روح با روح انسانى نيز اتّحادى دارد 19 پس اختلاف آن دو نيز به شدت و ضعف است نه اختلاف به شخص . و از اينجا معلوم مىشود كه درواقع حقيقت روح واحد است و اختلاف به درجات ضعف و شدّت خواهد بود .
سيطرهء روح بر ملائكه
خداوند سبحان در جاى ديگرى مىفرمايد : « يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ » « 3 » و « وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ » « 4 » كه از آن درمىيابيم روح ، منزلتى والاتر از ملائكه داشته و در عين اتّحاد با آنها به نحوى قائم و مسيطر بر آنهاست كما اينكه اين نكته را از آيات ديگرى نيز مىتوان استفاده نمود : « قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى قَلْبِكَ » « 5 »