تكليف ، نياز به بيان دارد . امور سهگانهء فوق ، همان توحيد ذاتى ، ولايت مطلقه و نبوت عامه مىباشد ؛ و آئين اسلام است كه براين امور به طور تام و كامل ، استوار است :
« فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ »
« 1 »
روى به جانب آئين اسلام آور و پيوسته از طريق دين خدا ، كه فطرت مردمان را برآن ، آفريده است ، پيروى كن كه هيچ تبديلى در خلقت خداوند نيست .
در كتاب توحيد « 2 » با سند متّصل از علاء بن فضيل نقل است كه : از امام صادق عليه السلام درباره آيهء
« فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها »
سؤال نمودم ، امام فرمود : « [ فطرتى كه خداوند ، مردم را بر آن سرشته است ] توحيد است » .
و در تفسير على بن ابراهيم با سند متّصل از امام رضا از پدرش از جدش عليهم السلام نقل است كه امام باقر عليه السلام درباره آيه :
« فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها »
فرمود :
هُوَ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ ، مُحَمَّدٌ رَسُولُاللَّهِ ، عَلِيٌّ أَميرُالْمُؤْمِنينَ ، إِلى هاهُنا التَّوحيدُ ؛ « 3 »
مراد آن است كه جز اللَّه معبودى نيست ، و محمد پيامآور خداست ، و على امير مؤمنان مىباشد ؛ توحيد تا اينجاست .
و رسول گرامى فرمود :
بُعِثْتُ لِأُتَمّمَ مَكارِمَ الأَخْلاقِ ؛ « 4 »
مبعوث شدم تا خوىهاى كريمانه را كامل كنم .
و خداوند سبحان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . روم ، آيهء 30
( 2 ) . توحيد ، باب 53 ، ص 328 ، ح 1
( 3 ) . تفسير على بن ابراهيم قمى ، ذيل آيهء 30 از روم
( 4 ) . بحارالانوار ، ج 16 ، ص 210 به نقل از تفسير مجمعالبيان