ذهنيات انتزاعى است . و آن چه در ارسطوئيات به كار نرفته و نمى رود ، عقل است . كه شرح استدلالى اين سخن در مباحث پيش تر ، گذشت .
مى فرمايد : اين حديث و امثالش ، ناظر به افرادى هستند كه بر تشخيص مقدمات درست از مقدمات نادرست ، توان لازم را ندارند .
اما در متن حديث مورد بحث سخن از « قياس » آمده كه بيش تر كاربرد فقهى دارد . مطابق فرمايش علامه طباطبائى قياس در فقه براى افرادى كه توان تشخيص مقدمات درست از نادرست را دارند ، جايز مىشود .
در حالى كه به اجماع هم علماى شيعه حتى آنان كه شيعه و در عين حال ارسطوئى هستند ، به كارگيرى قياس در فقه اكيداً ممنوع است .
نقدهاى علامه طباطبائى بر علامه مجلسى ( حواشى بر بحار الانوار ) ( فارسى ) — صفحة 185
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٨٥