تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى ) — صفحة 32

مساهمون:

ص٣٢
دلالت قرآن ببيان ايشان متوقف باشد بلكه در اثبات اصل رسالت و امامت بايد به دامن قرآن كه سند نبوت است چنگ زد . و البته آنچه گفته شد منافات ندارد با اينكه پيغمبر اكرم ( ص ) و ائمهء اهل بيت ( ع ) عهده‌دار بيان جزئيات قوانين و تفاصيل احكام شريعت - كه از ظواهر قرآن مجيد بدست نمىآيد - بوده‌اند . و همچنين سمت معلمى معارف كتاب را داشته‌اند چنان كه از آيات ذيل درمىآيد :
« وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ »
سوره نحل آيه 44 ( ترجمه : و فروفرستاديم به تو ذكر - قرآن - را براى اينكه آنچه را به مردم نازل شده برايشان بيان و روشن كنى ) .
« وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا »
سورهء حشر آيه 7 ( ترجمه : آنچه را پيغمبر براى شما آورد يعنى امر كرد بگيريد و بپذيريد و آنچه از آن نهى كرد خوددارى كنيد )
« وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ »
سورهء نساء آيه 64 ( ترجمه : ما هيچ پيغمبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه باذن خدا اطاعتش كنند ) .
« هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا