جمهور علماء عامه قرائات سبع را متواتر ميدانند و حتى جماعتى روايت نبوى معروف « 1 » « نزل القرآن على سبعة احرف » را ( ترجمه : قرآن روى هفت حرف نازل شد ) به قرائات سبع تفسير كردهاند كه قرائات سبع مشهورند نه متواتر .
زركشى « 2 » در كتاب برهان گويد : « حق اينست كه اين قرائتهاى هفتگانه از قراء سبعة بطور تواتر بما رسيده است ولى تواتر آنها از پيغمبر اكرم ( ص ) مورد نظر و تأمل است زيرا سندهاى قراء سبعة به اين قرائتها در كتاب قرائت موجود است و همه اين اسناد از قبيل نقل واحد از واحد مىباشد » .
و مكى « 3 » در كتاب خود گويد : هر كه گمان برد كه قرائت اين قراء مانند نافع و عاصم همان هفت حرف است كه در
هامش
( 1 ) بحار جلد قرآن و صافى و در مقدمه تفسير و غير ايشان و سيوطى در اتقان ج 1 ص 47 اين روايت را از بيست و يك نفر صحابى نقل كرده و به بعضى ادعاء تواتر آن را نسبت داده است .
( 2 ) اتقان ج 1 ص 82 .
( 3 ) اتقان ج 1 ص 82 .