منصبى است ويژهء آن كس كه تمام اين فضائل و كمالات را دارا باشد ، مانند سرورمان شريف رضى . با اين همه ، شخصيت مورد بحث ما والاتر از آن است كه با منصب و مقام شناخته گردد .
منصب نقابت
« نقابت » يعنى سرپرستى همهء مرد و زنى كه به حضرت ابو طالب پدر امير المؤمنين عليه السلام مىرسند ، و لذا اين منصب را « نقابت طالبيان » مىخواندند . « 1 » نقابت منصبى است كه به خاطر حفظ شرافت خاندانها تأسيس شده تا از برخورد و درگيرى با افراد فرومايه در امان مانند ، ضمنا نقيب هر خاندان نسبت به افراد همتبارش مهربانتر و قهرا فرمانش نافذتر است . « 2 » نقابت منصبى بوده است كه به شريفترين اولاد ابو طالب مىرسيده است و چون همواره بزرگان اين دودمان جليل داراى آن منصب بودند آن را « نقابت اشراف » نيز گفتهاند .
دسيسهء خلفا
خلفا ، با دخالت در نصب نقيب ، مىخواستند خاندان پيامبر را كه داعيهء حكومت داشتند و از همه لايقتر بودند ، خاموش سازند . به خصوص از آن روزى كه خلافت تغيير شكل داد و به صورت سلطنت درآمد ، براى ايشان بهانهء خوبى بود كه بر خلفا بشورند ، و چون
هامش
( 1 ) سيد رضى مؤلف نهج البلاغه ص 71
( 2 ) الغدير ج 7 ص 323