رضا ( ع ) و اين قديمىترين نسخه است و تاريخ كتابت آن يكقرن و ربع قرن تقريبا پس از مؤلف مىباشد .
محدث بارع شهير حاج ميرزا حسين نورى به خط خود آن را انتساخ نموده و بعراق برد و از آن نسخهها برگرفتند .
نسخه دوم آن در كتابخانه دانشمند سيد محسن قزوينى در حله بود كه تاريخ كتابت آن سال 1097 است و از روى نسخهء استنساخ شده است كه تاريخ كتابت آن سال 1039 مىباشد لكن اغلاط آن بسيار است و اداره منتدى النشر از روى نسخه رضويه آن را تصحيح و طبع نموده است و دانشمندان را به تحصيل اين جزو نفيس توصيه ميكنيم كه راستى از نفايس كتب است و هر دانشمندى بمطالعه آن نيازمند است .
( 6 ) كتاب سيرة والده الطاهر
- اين كتاب را در مناقب و مآثر پدر بزرگوار خود پرداخته و هم كارهاى بزرگى كه بدست وى انجام گرفته و اصلاحاتى كه ميان خلفا و ملوك داده در آن مذكور داشته است و در سال 379 بيست و يكسال پيش از وفات پدر تاليف نموده است و در همين سال قصيدهء در ستايش پدر بزرگوار خود نظم كرده و او را بعيد فطر تهنيت گفته و از كتاب سيرتى كه در مناقب و مآثر او پرداخته نام برده است و مطلع قصيده اينست :
ما ابيض من لون العوارض افضل * و هو الفتى ذاك الشباب الاول
و در ابيات ذيل بتاليف كتاب سيرت اشارت كرده است
لما نظرت الى علاك غريبة * و مضيع رامى المناقب مهمل
احر زتها متوغلا غاياتها * و المجد ملاء يد الذى يتوغل
فى سيرة غراء تستضوى بها * الدنيا و يلبسها الزمان الاطول
ملئت بفضلك فالولى مكثر * ما شاع منها و الولى مقلل
يفتن فيها القائلون كانما * طلعت كما طلع الكتاب المنزل