مر جماعتى را كه « 1 » طايفان « 2 » كعبهء وفا و ساكنان خطهء صفااند در قرآن مجيد بر سبيل تمدح ياد مىكند . قوله تعالى
وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا .
بزرگان گفتهاند لا تكونوا « 3 » اخسّ من الكلب يعنى شير مردان « 4 » را « 5 » در بيشهء مردى « 6 » بايد كه در وفادارى « 7 » كم « 8 » از سگ نباشند « 9 » ، كه اگر روزى استخوانى « 10 » از دست كسى بخورد در چشم او آن « 11 » حق « 12 » چنان بماند كه از بهر او « 13 » با شيران در پنجه شود و روز و شب « 14 » راعى « 15 » رمه « 16 » باشد و نگاهبانى كند « 17 » و اين رباعى درين معنى اگرچه مشهورست اما عظيم لطيف است چنان كه گفته است ؛
نظم
منگر تو بدان كه ذو فنون آيد مرد * در عهد نگاه كن « 18 » كه چون آيد مرد
از عهدهء عهد اگر برون آيد مرد * از هرچه گمان برى فزون آيد مرد
و اين باب مشتمل است بر حكايات كسانى كه در عهد دولت حسن عهد به جاى آوردهاند « 19 » و شرايط « 20 » انّ « 21 » حسن العهد من الايمان « 22 » را مهمل
هامش
( 1 ) متن و مپ 2 - جماعتى را كه
( 2 ) متن و مپ 2 : طايفه
( 3 ) متن :
لا يكونوا
( 4 ) مج : شير مرد
( 5 ) مج + مىبايد كه
( 6 ) مج : وفادارى
( 7 ) مج - بايد كه
( 8 ) مج - در وفادارى
( 9 ) بنياد + تر
( 10 ) متن و مپ 2 و مج : نباشد
( 11 ) مج : عظمى
( 12 ) مج + عظم چنان عظم دارد كه از براى محافظت
( 13 ) مج + آن
( 14 ) مج - چنان بماند كه از بهر او
( 15 ) مج : و روزان و شبان
( 16 ) مج : هر
( 17 ) مج + كه
( 18 ) مپ 2 و بنياد - و نگاهبانى كند
( 19 ) مج : كاه نگر
( 20 ) بنياد :
از عهدهء وفاى عهد بيرون آمده دولت حسن عهد بجاى آوردهاند
( 21 ) بنياد + آن چنان كه گفتهاند كه
( 22 ) بنياد - آن
بنياد + پس شرايط آن