با مروان عباسى به زاب لشكر كشيد و او را شكست داد . در سال 132 ه دولت اموى منقرض شد . منصور خليفه دوم عباسى بر او بيمناك شد و او را كشت ( 100 - 137 ه ) سى و هفت سال زندگى كرد . او يكى از سرداران بزرگ ايران است . مأمون در حق او گفته بزرگترين ملوك عصر سه نفر بودند . اسكندر - اردشير و ابو مسلم
ابو الوفا 549 -
ابو الهيجا 552 - 553 - 554 - 555 - عبد اللّه بن حمدان بن حمدون از امرا و سرداران عصر عباسى و معاصر با مكتفى و مقتدر عباسى است ( متوفى 317 ه )
احمد نصر سامانى 448 ( رك استدراك )
احمد ابو ايوب 516 - 517 - 518 پسر ابو ايوب موريانى است كه او وزير منصور عباسى بود
احمد ابى دؤاد 66 - 67 - ابو عبد اللّه احمد از قضات مشهور معتزله است كه اخبار و انساب مىدانست نخست در خدمت مأمون مىزيست و پس از او در عهد معتصم و واثق و متوكل مسند قضا داشت . در اول دولت متوكل عباسى فلج شد و در بغداد درگذشت . مردى هوشمند و كريم بود و گفتهاند كريمتر كسى كه در دولت بنى عباس زيست هم او بود ( 160 - 240 ه ) .
احمد ابو يوسف ( متوفى 213 ه ) 485 - 611 - احمد بن يوسف بن قاسم معروف به الكاتب از اهل كوفه است در ديوان رسائل مأمون دبيرى مىكرد و بعد از احمد بن ابى خالد احول به وزارت رسيد . وفاتش در بغداد بود . در بديههگويى قوت داشت و شعر نيكو مىسرود اين بيت مشهور از اوست ؛
اذا ضاق صدر المرء عن سر نفسه * فصدر الذى يستودع السراضيق
احمد خصيبى 185 - 187 - احمد بن عبيد اللّه بن احمد بن خصيب جرجرائى اديب و نويسنده و شاعر و وزير مقتدر و قاهر عباسى بود دچار عزل و خوارى شد و به سكته قلبى درگذشت 328 هجرى .
احمد خضرويه 299 - كنيه او ابو حامد است از بزرگان مشايخ خراسان و اهل بلخ بود با ابو تراب نخشبى و حاتم اصم صحبت داشت و ابراهيم ادهم را ديده بود .
احمد مدبر 612
احمد عروه 37
احمد فارس ( فارسى ) 688 - 689 - 690