باب چهاردهم از قسم دوم در فوايد مزيد شكر و ذكر آن « 1 »
قوله تعالى
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ
. شكر و « 2 » سپاس « 3 » دانستن « 4 » احسان و پاس داشتن فرمان است « 5 » و نهالى است « 6 » كه در بستان احسان ثمره زيادت دهد « 7 » قوله تعالى
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
« 8 » .
صدفى است كه در « 9 » درياى ايمان گوهر سعادت بخشد كه الشّاكر يستحقّ المزيد « 10 » . پاىبند شوارد « 11 » نعمت شو « 12 » چنان كه « 13 » سيد المرسلين صلوات الله عليه « 14 » مىفرمايد : قيّدوا نعمة اللّه « 15 » بالشّكر فانّها قلّ ما نفرت « 16 » من قوم فعادت « 17 » اليهم . نعمت خداى را به شكر در قيد كنيد و در - بند آريد كه كم باشد كه از قومى متنفر « 18 » شود و باز سوى ايشان باز
هامش
( 1 ) متن - و ذكر آن ، مج : در فضيلت شكر و بيان احوال شاكران
( 2 ) بنياد - و
( 3 ) مپ 2 + آفريدگار را
( 4 ) مج : داشتن
( 5 ) مج - است
( 6 ) متن و مج - است ، بنياد : شكر نهالى است
( 7 ) مپ 2 + چنان كه فرمود
( 8 ) بنياد + شكر
( 9 ) مج : از
( 10 ) مپ 2 : كه آن را مستحق المزيد
( 11 ) متن و بنياد - شوارد ، مپ 2 - پاىبند شوارد
( 12 ) مپ 2 : شود ، مج - شو
( 13 ) مج + حضرت
( 14 ) مج : عليه السلام و التحيه
( 15 ) مج : النعمه
( 16 ) متن : ما يفرق
( 17 ) متن : ما بعدت
( 18 ) متن : منفرد