باب دوم در بيان اوقاتى كه نماز ساقط و ترك آن واجب است :
اول : در شبهاى عروسى .
دوم : در حضور ساززن و نقارهچى .
سوم : وقتى كه زن خويشان خود را در حمام ببيند ، لازم است كه ترك نماز كند ، و حالات شوهر را به خويشان گويد .
چهارم : روزى كه به موعظه شنيدن رفته باشد .
پنجم : روزى كه جامهء نو پوشيده باشد و ترسد كه خرد و ضايع شود ، در اين صورت ، خاله جان آقا ترديد دارد و گفته : كه ترك نماز مستحب است نه واجب ، و اين قول ، خالى از قوه نيست .
ششم : روزى كه زن ، زينت عيد كرده باشد ؛ يا به عروسى رفته ، يا زنى كه شوهرش در سفر مانده باشد . و اين قول ، اجماعى است .
و در چند جاى ديگر هم وجوب ترك نماز را نوشتهاند ، كه چون سندش ضعيف بود و اختلاف داشت ، ايراد نشد .