خاصيت نحاس
در مرهمها و خضابها مستعمل است و طعام و شراب در اوانى مس خوردن خاصّه ترشيها مضرّتى فاسد كند و سبب بيماريهاى بزرگ شود چون داء الفيل و انواع سرطانات و درد جگر و سوء مزاج طحال و فساد مزاج .
و اگر قدرى نمك با ماست يك دو روز در اناى مسين كنند و سرش بپوشند هرك بخورد مضرّت سمّ قاتل از وى ببيند .
و اگر بر سر ماهى بريان كردهء گرم مكبّهاى از مس نهند تا بخار درو مختنق شود خوردن آن مضرّ و مهلك باشد .
و اگر صاحب علّت لقوه در خانه [ اى ] كه نور آفتاب در آنجا مىافتد بيشتر در آئينهاى از مس نگرد شفا يابد .
و اگر از نحاس منقاشى سازند و بدان موى اندرون چشم رسته بركنند ديگر برنيايد .
و اگر مس سوختهء مصوّل كرده را ناشتا در كام كسى كنند تهوّع آردش .
و تو بال مس دندان را جلا دهد . و باللّه التوفيق .
« * » و اگر مس گرم كنند و به آب فرو زنند مگس گرد وى نگردد .
و اگر كسى سونش مس بخورد او را استسقا پديد آيد و هلاك شود .
Footnote
* - ازينجا تا آخر اين باب در حاشيه تحرير شده است .