و اگر زن بخورد هرگز آبستن نشود و خوردن او به قدر دو جو باشد .
و چنين گويند كه پلنگ را زادن دشوار بود به موجب الهام الهى آن بيخ بركشد و بخورد تا بچه نياورد . و چون فرو برده باشد از سرگين او مانند دانهء سير پوست باز كرده زرد درست برون آيد و نرمتر شده كه در اصل بود .
و آنچ پلنگ التقام كرده باشد خاصيّتش بيشتر باشد .
و اگر اندكمايه از آن بر ريش ناسور نهند بهتر مىشود .
تا تمام به شود بايد كه آن را در سرگين پلنگ بطلبند .
و اگر بيشتر از مقدار دو جو بخورند در علّت ذبول افتند و گذارش پديد آيد .
اين است آنچ شيخ الرئيس ابو على سينا درين باب آورده است .
عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحة 162
مساهمون: ايرج افشار
ص١٦٢