اطلاعى به خواننده نداده است . « 1 »
دربارهء رسم الخط نسخهها
- در بيشتر نسخههاى خطى و نيز چاپ آتش ، قاعده استعمال دال و ذال رعايت شده است ، يعنى هرجا پيش از حرف دال ، حرفى متحرك يا يكى از حروف مدّ درآمده ، به صورت ذال نوشته است . مثلا : « باذ » كه من طبق نگارش امروز « باد » نوشتهام .
- ياء مجهول كه امروز در آخر كلمات به صورت هاء نوشته مىشود ، به صورت ياء آمده است . مثلا : « كى و چى » كه من به صورت « كه و چه » نوشتهام .
- « آنكه ، آنچه ، بلكه ، چنان كه ، چنانچه » به صورت : « آنك ، آنچ ، بلك ، چنانك ، چنانچ » نوشته شده است كه من به شكل امروزى آن تصحيح كردهام .
- حروف : « پ ، ث ، چ ، ژ ، ش » را با يك نقطه و گاه بدون نقطه نوشته است كه من شكل رايج و كنونى آن را منظور كردهام .
- هاء غير ملفوظ را هنگام جمع بستن با « ها » حذف كرده است . مثلا : افسانها كه من به صورت « افسانهها » نوشتهام .
- حرف « به » و « مى » استمرارى را چسبيده به كلمات آورده است كه من جدا كردهام .
- برخى كلمات مركب را جدا از هم نوشته است كه من آنها را به صورت متصل آوردهام .
مثلا : « جوىبار » كه به صورت « جويبار » نوشتهام .
- تركيبهايى مثل : « فضاء هوا » را من « فضاى هوا » نوشتهام .
- « ة » آخر كلمات عربى را من به صورت « ت » نوشتهام .
برترى اين تصحيح نسبت به تصحيح آتش
سندبادنامه تصحيح احمد آتش در سال 1948 م . در استانبول چاپ و در سال 1362 ش . در تهران افست شده و قريب به اتفاق همهء نويسندگان و محققان از آن استفاده و به آن استناد كردهاند . با توجه به اينكه مرحوم آتش از محققان بزرگ و مصححان نامدار محسوب مىشود و براى اولينبار اقدام به تصحيح سندبادنامه كرده است ، كار او درخور
هامش
( 1 ) . دربارهء نسخههاى خطى و چاپى جامع الحكايات ، بنگريد ص بيست و شش .