فرهنگ لغات سندبادنامه
آجل : مدّتدار ، آخرت ( معين )
آس : گياه مورد ( معين )
آكله : بيمارى خوره و جذام
آگفت : آزار و رنج
آلا : جمع الى : نعمت ( در اصل آلاء )
آلام : جمع الم : درد
آماس : ورم ، برآمدگى
آنف : هماكنون ، اول وقت ( دهخدا )
آهار : مايعى كه از نشاسته يا كتيرا و مانند آن گيرند و به جامه و كاغذ و جز آن مالند تا محكم و برّاق شود ( معين )
- الف -
ابتهال : زارى كردن
ابدا : آفريدن ، نوآورى چيزى را ( در اصل ابداء )
ابو اليقظان : كنيهء خروس
اثنا : جمع ثنى : ميانه و لا
اثير : كرهء آتش كه بالاى كرهء هواست ( معين )
اجترام : ارتكاب جرم و گناه
اجنحه : جمع جناح : بال
احتكاك : خارش
احداق : جمع حدقه : مردمك چشم
احماد : ستودن
اختطاف : ربودن - اختلاج : چيزى را به سوى خود كشيدن
اختلاط : معاشرت
اخرس : گنگ
اخطار : جمع خطر : بلا
ادخار : ذخيره كردن
اراقت : ريختن
ارتجال : بىانديشه سخن گفتن
ارستام : فرمانبردارى
ارتياح : شاد شدن
ارجا : جمع رجا : كناره ( معين ) و اصل آن ارجاء است
ارزير : قلع
ارق : بيدارى