تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روضة المنجمين ( فارسى ) — صفحة 233

مساهمون:

ص٢٣٣
[ كوشيار بن لبان را اندر تركيب وسط مرّيخ سهو افتاد چه سير او در مدّت بيست سال زيه مد مز است و چون ثوانى دقيقه‌گردانى حاصل ز يه مه بوذ و او مح كرد و چون بذان عمل كرد تفاوت يافت انديشه آن بكردكى سهو در تركيب او ممكن بوذ و بر حال خويش نگذاشت و آن را اصلاحى نهاذ تا آن تفاوت ببرد و چون وسط برين گونه كه اينجا نوشتم به كار داريم هيچ تفاوت نكند ( تقريبا پنج كلمه در نسخه توبينگن خوانده نمىشود ) يا مگر اصلاحى كردست ز يه مه گفت . نبيسنده بغلط مح نوشت و ممكن باشد ، از بهر آن مخرج ح و ؟ بهم نزديكست . « 1 » ]
هامش
( 1 ) . اين مطلب از نسخه اساس ساقط است و نسخه تهرانى و مجلس هم باب نهم را ندارد . اين مطلب از نسخه توبينگن و ملك آورده شد .