( 185 )
باب ششم : تقويم [ پنج ] ستارهء متحيّره
ستارگان علوى را اى زحل [ و ] مشترى [ و ] مرّيخ وسط و خاصّه اندر آن [ از ] وقت مفروض كى خواهى از جذول خويش برآور و زهره و عطارد را وسط هريك صذگان از جذول خويش برگير و باقى از وسط آفتاب و خاصّه هريك از جذول خويش ، پس اوج معدّل از وسط نقصان كن كى آنچ بمانذ مركز بوذ ، برابر او از تعديل اوّل فرازگير و بر مركز افزاى و از خاصّه نقصان كن تا آنچ برآيذ از مركز ، مركز معدّل بوذ و آنچ از خاصّه بمانذ تدوير . پس برابر تدوير تعديل دوّم برگير و نگاهدار و برابر مركز معدّل از اختلاف بعد ابعد تا اقرب آنچ يا بى برگير و برابر تدوير از دقايق نسب و در يكديگر ضرب [ كن ] و اگر تدوير زير افتذ از دقايق نسب اختلاف معدّل بر تعديل دوّم افزاى و اگر تدوير اندر زبر افتذ اختلاف معدّل از تعديل دوّم نقصان كن آنچ برآيذ يا بمانذ از تعديل بر مركز معدّل افزاى و بر آنچ حاصل شوذ اوج معدّل برو افزاى كى تقويم آن ستاره بوذ در آن وقت و السّلم .