طروق : پيش آمدن ، فرود آمدن 337
طغات ( سلك ) : جمع طاغى ، 7
طغام : فرومايه ، سفله 12 ، 14
طغراى رغادت : فرمان خوشى 485
طلاح : تباهى ، فساد 27 ، 89
طلاسه : لتهاى كه جهت پاك كردن نوشتههاى لوح از آن استفاده مىشد ، 257
طلايع : جمع طليعه ، مقدّمهء سپاه 175 ، 384
طلايع شيب : پيشقراولان پيرى ، كنايه از نخستين موهاى سفيد 15
طلبات ( انوار . . . ) : درخواستها ، خواستها 363
طلق ( نسيم . . . ) : درد زادن 231
طلل ( نقش . . . ) : نشان خانهء ويران 233
طموس : ناپديد شدن 428
طنين : آواز 22
طوارق : حادثهها 43 ، 62 ، 370 ، 458
طواغيت : جمع طاغوت ، بتها 23
طوالع : جمع طالع ، اقبالها 487
طود شامخ : كوه بلند 167
طوع و طبع : ميل و رغبت 109 ، 467
طول : فزونى ، توانايى 491
طويّت ( خلوص . . . ) : نيّت ، ضمير 33 ، 47
طهارت ارومت : پاكى اصل 394
طيب اعراق : پاكى رگها ، پاكى گوهر و اصل 301 ، 434
طيّب النفس : خوش طبع 84
طيف ( زيارت . . . ) : خيال ، پيكر خيالى ، شبح 154
« ظ » ظالف : زاهد ، پارسا 48
ظلام : تاريكى 15 ، 159 ، 306 ، 326
ظلام : تاريكى ، تيرگى 15
ظلامه : ستمگران ، 94
ظلّ ظليل : سايه كه دايم ماند ، سايهء تمام و كمال 315 ، 450
ظلف : خلوص و پاكى نفس ، تقوا 31 ، 38 ، 165 ، 234 ، 412
ظلمات : جمع ظلمت ، تاريكيها 82
ظلمات ثلاث : تاريكيهاى سه گانه ( علقه ، مضغه و عظام ) 12
ظلمهء فسقه : ستمگران تباهكار 94
ظلّ وارف : سايهء گسترده و كشيده 391
ظليم : بسيار ستمگر 97
ظما : تشنگى 87 ، 147 ، 303 ، 384
« ع » عاتى : متكبّر 385 ، 454
عاتى غابى : متكبّر بيخرد و نادان 385
عادى : ستمكار 82
عارى : برهنه ، عريان 412
عاصف : سخت ، تند 491
عاضد : يارىكننده 24
عاضه : مار كه گزيدهاش در حال بميرد ، جادوگر 469
عالى الرّاى : آنكه رأى او ثاقب باشد ، 508
عامد : قصدكننده ، آنكه كارى از روى قصد انجام دهد ، 453
عاهات : سختيها و آفتها 179 ، 228
عاهات بقا : آفتهاى زيستن 156
عاهات كذب : آفتهاى دروغ 228
عايم : شناور
عبارت عذب : شيوهء بيان خوش 69 ، 449
عبارت مشذّب : بيان پوست باز كرده 512
عبارت منقّح : انشاى اصلاح شده 268
عبوس : ترشرويى 383
عبهر : نرگس 227
عبيد : جمع عبد ، بندگان 157
عتبه : آستانه 220 ، 465
روضة العقول ( فارسى ) — صفحة 798
مساهمون: محمد غازي ملطيوي
ص٧٩٨