تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روضة العقول ( فارسى ) — صفحة 787

مساهمون:

ص٧٨٧
خاطر عاطر : انديشه پاك 51 خاطى : گام زننده ، رونده 404 خافقين : مشرق و مغرب 369 خافى : پنهان و پوشيده 91 ، 166 خامد : خاموش ، بىحركت 66 خامل : گمنام ، بىقدر 320 خايب : نوميد ، مأيوس 395 خبال : فساد ، تباهى 32 ، 87 خباى : خرگاه 175 ، 390 خباى ارتفاع : خرگاه بلندى يافتن 390 خبايا و خفايا : پوشيده‌ها و نهفته‌ها 96 ، 370 خبث خبث : پليدى بدسرشتى 15 ، 404 ، 409 خبل : تباهى عقل 488 خبو : نهفته ، پوشيده 309 ، 394 ، 458 خبيث الرّاى : آن كه انديشه ناپاك دارد ، 508 خبيث مختلق : ناپاك دروغ‌گو 422 ختّار : فريبنده ، غدركننده 74 ، 397 ، 437 ختّال : فريبنده 397 ختر : زشت‌ترين غدر و خدعه 63 ، 438 ختل : فريب دادن ، فريفتن ، گول زدن 177 ، 248 ، 401 خداع : فريبكارى 61 ، 64 ، 379 خدر ضمير : پردهء باطن 302 خدمت : نامه‌اى كه به بزرگتر نويسند 220 خذلان : ترك يارى 317 ، 350 ، 396 خرخرى : حالت و رفتار خر گرفتن ، حالت نفهميدگى ولى غيرواقعى 94 خرق : درشتى ، گولى و نادانى ، 76 ، 248 خرق معلّم : ضعف راى آموزگار 331 خزّان : جمع خازن ، خزانه داران 505 خزايت : تشوير خوردن ، رسوايى 124 ، 422 خزف : سفال 42 ، 157 خزنه : خازنان ، گنجوران 505 خزى : خوارى 15 ، 60 ، 116 ، 400 خسف : فرو بردن ، ناپديد كردن 195 خشيت : ترس ، شكوه 124 ، 307 خصام : دشمنى 111 خصب : فراوانى سبزه و گياه ، فراخى سال 35 خصوم : جمع خصم دشمنان ستيزه‌گر 32 ، 116 ، 308 خضاعت بغايت : فروتنى بنهايت 447 خضراى دمن : سرسبزى كه در سرگين‌زار رويد خضرت اين دمن : سبزى ، كنايه از دلبستگيهاى اين جهان 13 ، 162 خضرت دمن : سبزى دشت و صحرا 13 خضم ( يم . . . ) : عميق 429 خطا : ختا ، به چين شمالى اطلاق مىشده 447 خطارت : با قدر و جاه شدن 37 ، 42 ، 512 خطب : خواستگارى كردن زن 301 ، 400 خطب : كار سخت 196 خطبت : خواندن عبارت خواستگارى 300 ، 301 خطب كارث : سختى در اندوه اندازنده ، پيشامد فاجعه‌آميز 213 ، 399 خطرات ضمير : آنچه بر دل گذرد 110 ، 351 خطرات نامرضى : آنچه ناپسند كه بر دل گذرد ، 347 خطره : گذشتن انديشه به خاطر 373 خطف : ربودن ، خيره كردن برق چشم را 205 ، 382 خطر : گام زدن 147 خطوب ( نوايب . . . ) : جمع خطب ، پيشامدها ، بلاها 335 خطوب تعدّى : سختىهاى تجاوز كردن 117 خطو مسالك : گام زدن راه‌ها 485 خطّه خطا : ناحيهء نادرست ، كنايه از اين عالم 112