به اسعاف رساندن : برآوردن ، روا كردن حاجت 39 ، 181
به حسب قايل : به بزرگوارى گوينده 41
به حكم : به طريق 177
به صغو گرويدن : ميل كردن ، مايل شدن 56
به مجرد تخمين : به صرف گمان بردن 423
به مكانت روان داشتن : به منزلت روان دانستن 33
به نجح رسانيدن : روا كردن حاجت ، كامياب كردن 16 ، 96
بهيج : خوب ، نيكو 511
به يك جاى : در يك زمان 131
بهيمى ( قوّت . . . ) : منسوب به بهيمه ، حيوانى 13
بىتجشّم : بدون رنج بر خود نهادن 11
بىتحاشى : بدون تن زدن ، بدون خوددارى كردن 171
بىحفاظ : بىعار 98
بيدر : خرمن ( جو ، گندم ) 211
بيضهء بلد : كنايه از يگانه و مهتر شهر كه به او روى آورند و نظر او خواهند و در شرف يگانه است ، 487
بين العزلين ( ؟ ) بين العذلين : نكوهش 349
« پ » پاى در دامن كشيدن : ساكن نشستن 353
پرداختن : ساختن ، ترتيب دادن 39
پرواى تقوّل : فرصت سخن فرابافتن 434
پس : مخفّف پسر 90
پول : پل ، جسر 515
پيشآور : پيشهور ، اهل حرفه 131
پيشه : بازيچهاى گلى كه چون در آن مىدمند آوايى برمىآيد ، نىلبك شبانان 207
پيشهكار : پيشهور 478
پى كردن : دور كردن
« ت » تأبّد : جاودانگى 134
تأبّد مملكت : جاودانگى كشور 352
تأبين : عيب كردن كسى در روى او 19
تأثل : بنياد داشتن 299
تارّث : شر انگيختن 143 ، 261 ، 425 ، 453
تأسيت فوات : اندوه نمودن در نيستى كسى 489
تأصّل : اصل گرفتن 299
تأفّف : اف كردن 406
تألّب : جمع شدن ، گرد آوردن 144 ، 350 ، 356
تألّف : دمساز شدن ، دل به دست آوردن 54 ، 56 ، 324
تألّف آرا : دمساز شدن انديشهها 228
تأميل ( بر قدر . . . ) : آرزو دادن 499
تأنّف : عار و ننگ داشتن 54
تأنّق : در كارى نيكو نگريستن تا خوب انجام شود ، 36 ، 44
تأنيب : سرزنش كردن ، ملامت كردن 28 ، 70 ، 494
تأنيب : سرزنش كردن ، ملامت كردن 28 ، 70 ، 494
تاهّب : مهيّا و آماده شدن براى كارى 16 ، 142
تأييد ايادى : نيرو دادن دستياران 466
تباريح : تعبها 255 ، 430
تباين محال : اختلاف و تفاوت محلها 89
تبجيل : بزرگ داشتن 301
تبختر : خراميدن 325
تبدّد : پراگنده شدن 36 ، 317
تبذّل : درباختن و نگاه داشتن چيزى را 68 ، 80
تبذير : باد دستى ، فراخ روى 36 ، 61
تبرّج : خويشتن برآراستن 148 ، 472
روضة العقول ( فارسى ) — صفحة 775
مساهمون: محمد غازي ملطيوي
ص٧٧٥