و ادب سوم
آن است كه خواب دروغ نينديشد و نگويد ، و در خبر آمده است كه هركس كه خوابى دروغ بگويد روز قيامت وى را بر آتش بدارند تا دانهء جو را گره برزند .
و نيز [ 53 الف ] فرموده است كه هركس كه بر پيغمبر دروغ گويد يا بر پدر و مادر دروغ گويد يا بر چشم خود دروغ گويد ، يعنى چيزى كه نديده باشد گويد ديدم ، بوى بهشت نشنود .
و ادب چهارم
آن است كه خوابى كه ديده باشد با قومى كه ايشان را عقل به كمال نباشد ، و با كسانى كه علم آن ندانند - نگويد ، و با حسود و دشمن نگويد ، و با معبرى امين عالم بگويد ، و با كسى كه مزاج بر وى غالب باشد نگويد .
و بدان كه اگر كسى حكم به بطلان خواب كند و آن خواب در اصل نه از قسم منامات باطل باشد آن خواب باطل نشود به دليل خواب عزيز مصر كه معبّران گفتند كه چون او خواب را با ايشان بگفت و ايشان تعبير آن ندانستند گفتند : « اضغاث احلام و ما نحن بتأويل الاحلام بعالمين » ، و بعد ازان يوسف عليه السلم آن را تعبير كرد و درست و معتبر داشت .
و ادب پنجم
آن است كه چون بارى تعالى وى را توفيق بخشد كه خوابى نيك بيند كه تعلق به مصالح دين و دنيا [ ى ] وى دارد آن را حواله با سعى و عبادت خود بكند و از [ 53 ب ] . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . .