نامهاى به : بلنت
پاريس 12 مارس 1885 م
پس از تحيات بايد بگويم كه من تنها كسى نيستم كه از كوششهاى عالى شما كه دولت انگليس را مجبور به بيرون بردن نيروهايش از سودان نمود ، سپاسگزار باشم . بلكه بايد تأكيد كنم كه همه مسلمانان بويژه اعراب ، براى هميشه از اين اقدام ، از شما سپاسگزار خواهند بود و در آينده نام شما را بر روى تابلوهايى از سنگهاى گرانقيمت همراه با القاب مجد و افتخار ، بخاطر اين شجاعت و شهامت ، نقش خواهند نمود ! ولى نكتهاى همچنان باقىمانده كه بايد آن را انجام دهيد و آن ايناست كه به دولت بگويند : چگونه اين سرزمين - سودان - را بدون هيچگونه معاهدهاى بامهدى ترك مىكنيد ؟ و مسئوليت آينده حملات بعدى به عهده چه كسى خواهد بود ؟ و همينطور ، دولت چگونه مىخواهد راههاى تجارت را بسته نگهدارد ؟ آيا هدف آنست كه تجارت نابود شود ؟ آيا وظيفه دولت اين نيست كه بهنگام تصميم براى ترك خاك سودان ، يك فرد مسلمان مورد اعتماد مهدى را به سوى وى اعزام كند تا با او درباره رسيدن به صلحى كه مصر را از حملات نگهدارد و راههاى نزاع را به بندد و راههاى تجارت را باز كند ، به گفتگو بنشيند ؟ من فكر مىكنم كه اگر اين موضوع را در پارلمان مطرح كنيد ، با آن موافقت خواهند كرد . باز من فكر مىكنم كه اين امر كاملًا مقدور است ، حتى بدون توجه به آنچه كه شما انجام مىدهيد . وقتى كه موضوع خاتمه مىيابد . بايد آن را كامل كنيد ولى در كل نمىتوان به يك راه حل نهايى رسيد ، بدون آن كه معاهده صلح بامهدى منعقد گردد . اين مطلبى بود كه من لازم ديدم آن را به شما تذكر دهم . درود به شما و همسرتان .
دوست شما
جمالالدين الحسينى